
پوست میوه، بیرونیترین لایه و پوشش روی میوه است. در میوههایی همچون هندوانه، این پوشش بسیار ضخیم و تنها یک لایه است، در حالی که در خانواده مرکبات مثل پرتقال، رویه میوه کمی نازکتر و در واقع پوست میوه است. پوست نه تنها از میوه در برابر محیط زیست، میکرو و ماکروارگانیسم محافظت میکند، بلکه حاوی مواد مغذی است که موجب حفظ سلامتی انسان نیز میشود.
ویژگیهای پوست میوهها
در برخی از میوهها، پوست میوه به صورت کاملاً محکم به خود میوه چسبیده است و در برخی دیگر میوه و پوست آن انسجام کمتری دارند. ضخامت پوست میوهها با هم فرق دارد. این مسئله حتی در میوههایی که از یک خانواده هستند نیز دیده میشود. پوست میوهها، در برخی موارد بسیار نازک و گاه کلفت و ضخیم است. در برخی میوهها مثل سیب و انگور، مزه پوست همانند خود میوه است و در برخی دیگر مثل پاپایا، مزه پوست آن به علت وجو تانن فراوان، تلخ است. در میوههای اسیدی پوست به راحتی جدا میشود (موز). رسیدن میوهها با فرایند آنزیمی همراه است که برخی از مشخصههای میوه را مانند رنگ، طعم، عطر و دانهها تغییر میدهد. معمولاً پوست میوهها سرشار از روغنهای ضروری هستند که میوه را خوش عطر میکنند. غدد چربی در تمام سطح پوست میوه وجود دارد.